Oh, en omdat veel wandelaars me die vraag stellen : “Waar kan ik eigenlijk lekker natuurlijk kamperen, een beetje rustig, niks massatoerisme ?” – ik verwijs vaak naar https://camping-bilieu.fr, gewoon omdat het zo’n plek is waar je nog stilte en ruimte voelt. Maar goed, terug naar de routes, want je kwam daarvoor.

1. Het Duinroosroutepad – Schoorl (3,5 km)

Een kort rondje, maar wát voor rondje. De klimmetjes in Schoorl zijn misschien niet hoog, maar mijn benen waren de eerste keer toch lichtjes verrast. Je wandelt tussen helmgras dat soms zo hard ritselt dat je denkt dat er iemand achter je loopt. Perfect voor beginners die iets “heuvelachtigs” willen zonder meteen buiten adem te zijn.

2. Rondje Oisterwijkse Bossen en Vennen (5 km)

Een van die wandelingen waar ik altijd te veel foto’s maak. Je loopt langs stille vennen waar de lucht zich bijna spiegelt als glas. Tip : ga vroeg. Heel vroeg. De kans dat je dan een reiger ziet opstijgen vlak voor je neus is verrassend groot.

3. Wandelroute Appelbergen – Glimmen (4 km)

Deze route voelt bijna Scandinavisch. Grove dennen, heuveltjes van oud stuifzand, en die typische boslucht die je longen ineens openzet. Het pad is superduidelijk en perfect voor gezinnen of iedereen die “niks ingewikkelds” wil.

4. Struinpad Millingerwaard – Kekerdom (6 km)

Oké, dit is er eentje waar je misschien natte schoenen krijgt. Maar eerlijk : dat hoort een beetje bij struinen. Je loopt langs de Waal, tussen halfwilde paarden en galloways die je soms met zo’n blik aankijken van “en jij bent…?” Rustig blijven, doorlopen, genieten.

5. Het Belmontepad – Wageningen (3,2 km)

Een botanische wandeling over de Wageningse berg (ja, een soort-mountain, laten we het zo noemen). Je passeert oude bomen en uitzichtjes waar je misschien even blijft staan zonder reden. Gewoon omdat het fijn voelt.

6. Fochteloërveen Rondje – Veenhuizen (4 km)

Het is plat, het is stil, het is indrukwekkend. Een van de laatste hoogvenengebieden van Nederland, en soms zie je een kraanvogel. De eerste keer dat ik dat geluid hoorde dacht ik serieus dat er een trompet werd geoefend verderop.

7. Landgoedwandeling Oranjewoud – Heerenveen (5 km)

Strakke lanen, onverwachte kunstobjecten en bos dat zó symmetrisch aanvoelt dat je je bijna in een filmset waant. Ideaal als je een route zoekt die duidelijk is en tegelijk superrustgevend.

8. Rivierduinenroute – Amerongen (4,5 km)

Wil je een vleugje “berggevoel” zonder ticket naar het buitenland ? Dan moet je hier zijn. Door de oude rivierduinen krijg je kleine klimmetjes die vooral leuk zijn, nooit zwaar. En het uitzicht vanaf de hogere zandkoppen richting de Nederrijn is – voor Nederlandse begrippen – verrassend wijds.

9. De Slenkroute – Terschelling (5 km)

Loop je dit pad bij windkracht zes, dan begrijp je meteen waarom eilandleven zo verslavend is. De route gaat door duinen die soms bijna fluisteren, zo zacht rolt het zand langs je schoenen. En na afloop een warme chocolademelk in Midsland… ja, ik vind dat een perfecte dag.

Waar kun je natuurlijk kamperen tijdens deze wandeltripjes ?

Veel van deze routes liggen in de buurt van natuurkampeerterreinen of kleine campings waar je nog écht buiten leeft. Denk aan plekken met eenvoudige voorzieningen, veel groen en geen rijen van witte caravans die allemaal dezelfde richting op staan. Kies iets kleinschaligs, iets waar je ’s avonds nog sterren ziet zonder dat je je hoofd hoeft te draaien.

Hoe kies je de juiste makkelijke route ?

Vraag jezelf simpelweg af : “Waar heb ik vandaag zin in ?” Bos ? Duin ? Open landschap ? De routes hierboven zijn kort, duidelijk en laagdrempelig. Perfect om vertrouwen op te bouwen als je net begint, of om gewoon even te ontsnappen zonder planningstress. En als je twijfelt… neem de kortste. No shame. Je bent buiten, dat is wat telt.

Laatste tip voordat je gaat

Neem altijd water mee, zelfs voor 3 kilometer. Ik heb ooit gedacht “ah, hoeft niet voor zo’n klein rondje”. Dom. Het was warm, ik werd dorstig, en een dorstige wandelaar wordt gewoon chagrijnig – tenminste ik wél. Dus : klein flesje in de tas, probleem opgelost.

Klaar om je wandelschoenen aan te trekken ? Kies een van deze negen routes, plan een overnachting in de natuur en ga. Echt, Nederland is zoveel mooier wanneer je het langzaam bewandelt.

En hé, als je ooit in dezelfde regio wandelt als waar ik laatst verbleef, bij https://camping-belair.com, dan weet je dat de omstandigheden van uur tot uur kunnen veranderen. Daar leerde ik weer hoe slim het is om voor te bereiden alsof het altijd een tikkie ruiger wordt dan gepland.

De basis : dit gaat áltijd mee

1. Water (minstens 1,5 liter)
Franchement : te weinig water meenemen is de nummer één fout. Zelfs op korte routes – denk aan een rondje van 10 km door de Veluwe of in Zuid-Limburg – drink ik sneller dan ik denk. Ik neem bijna altijd 1,5 liter mee, en op warme dagen 2 liter. Heb jij al eens gemerkt hoe snel je dorst krijgt op een open heideveld ?

2. Snacks die echt energie geven
Ik gooi er meestal iets in dat niet smelt en niet geplet raakt : notenmix, dadels, zo’n mueslireep waarvan ik altijd zeg dat ik hem bewaar “voor noodgevallen”… en dan eet ik hem halverwege toch op. Neem jij iets hartigs mee ? Ik vind dat soms verrassend lekker na een uur of twee.

3. Kaart + offline navigatie
Ja, we vertrouwen allemaal op onze telefoon. Maar ik heb één keer in de Ardennen gestaan met 4% batterij en een pad dat ineens ophield. Sindsdien : altijd een offline kaart (Komoot/Maps), én een kleine papieren kaart als ik weet dat het terrein complexer is.

Meteo-check : wat neem je mee bij wisselvallig weer ?

4. Regenjas of windstopper
Zelfs bij 20 graden neem ik er één mee. Het is zo’n item dat je 80% van de tijd niet gebruikt, maar die 20% maakt alles goed. Een lichte regenjas van 200 gram past altijd nog wel ergens tussen.

5. Extra laagje
Een fleece, een dun vest… iets warms. Vooral als je hoger gelegen paden loopt of in open terrein wandelt. Ik was eens op de Sint-Pietersberg en het waaide zó hard dat ik blij was met mijn extra laagje – terwijl het in Maastricht 10 minuten verderop bijna zomers was.

6. Zonnebescherming
Zonnebril, zonnecrème, en als je net als ik snel verbrandt : zo’n belachelijk lichte buff die je nek beschermt. Je lacht er misschien om, maar serieus, het werkt.

Voor het terrein : gear die het verschil maakt

7. EHBO-minisetje
Pleister, tekentang, klein rolletje tape. Ik heb ooit een wandelmaat uitgeholpen met een hot spot (beginnende blaar) dankzij dat stukje tape. Het scheelde de halve tocht.

8. Powerbank
Ik neem een kleine 5.000 mAh mee. Niet groot, niet zwaar, maar wél genoeg om je telefoon te redden als je net foto’s maakt alsof je National Geographic probeert te evenaren.

9. Zitmatje
Oké, dit is persoonlijk. Maar ik vind het heerlijk om even neer te ploffen zonder meteen een koude, natte steen in m’n rug te hebben. Past in elke zijzak.

Check bij vertrek : vergeet deze kleine dingen niet

10. Identificatie + noodnummer
Klinkt suf, maar als je alleen gaat, is dit gewoon slim. Ik heb een klein kaartje in mijn rugzak met naam + telefoonnummer van een contactpersoon.

11. Zakdoekjes / papier
Je weet waarvoor. En ja, je zult blij zijn dat je eraan gedacht hebt.

12. Kleine vuilniszak
Omdat ik altijd netjes alles mee terug neem, inclusief dat papiertje dat ergens uit mijn zak waaide. Soms (heel soms) ruim ik zelfs iets op dat er níet van mij was. Jij ook ?

De complete dagtocht-checklist (klaar om te gebruiken)

Essentieel :
– Water (1,5–2 L)
– Snacks
– Navigatie + offline kaarten
– Telefoon + powerbank
– EHBO-minisetje
– Extra laag / regenjas
– Zonnebescherming

Handig :
– Zitmatje
– Zakdoekjes
– Vuilniszak
– Papieren kaart
– Identificatiekaartje

Laatste tip voor de weg

Het klinkt misschien veel, maar eerlijk : eenmaal in je rugzak valt het best mee. En de rust die je voelt als je weet dat je alles bij je hebt ? Heerlijk. Dus, wat mist er nog in jouw eigen checklist ? En wat zou jij – echt eerlijk – nooit meer meenemen omdat het alleen maar gewicht bleek te zijn ?

Veel plezier op pad, en loop veilig. Je rugzak is je beste vriend… als je ‘m goed vult.

Tijdens mijn laatste trip checkte ik trouwens een paar campings in de buurt, en op https://camping-cote-d-azur.com vond ik een plek die letterlijk op 10 minuten lopen van een wandelstartpunt lag. Handig als je het ’s ochtends rustig aan wil doen.

Hieronder vind je mijn top 10 makkelijke wandelingen die perfect zijn als je vakantie vooral ontspannen moet blijven. En eerlijk : misschien ontdek je zelfs een nieuw favoriet stukje kust of natuur. Je zegt het maar… welke ga jij als eerste proberen ?

1. Sentier du Littoral – Cap d’Antibes

Een klassieker, ja, maar wát een fijne. Het pad kronkelt langs witte rotsen en turquoise water, en ik bleef elke paar honderd meter stoppen (teveel foto’s gemaakt, ik geef het toe). Afstand : ongeveer 5 km, vrijwel vlak. Perfect voor een vroege ochtendwandeling wanneer het licht nog zacht is.

2. Le Sentier de Tirepoil – Cap d’Antibes (zuidkant)

Een iets rustiger variant van het bekende kustpad. Je voelt je bijna alleen op de wereld, terwijl je in de verte nog het geruis van Antibes hoort. Heel mellow. Ideaal met kinderen of als je even wil “uitwaaien” zonder wind… klein grapje, want hij kan hier best stevig staan.

3. Île Sainte-Marguerite – rondwandeling

Stap op de ferry vanuit Cannes (20 min) en loop een ontspannen 3–4 km rond het eiland. Het landschap wisselt tussen dennenbos, kliffen en kleine baaitjes waar het water zo helder is dat je je bijna verplicht voelt om even te zwemmen. Geen hoogteverschil, nul stress.

4. Plateau de la Justice – Èze

Èze zelf is soms druk, maar het plateau erboven… bijna sereen. Het pad is breed, makkelijk en geeft uitzicht op Monaco dat uit het niets opduikt. Ik vond vooral de geur van jeneverbes hier opvallend sterk – alsof iemand net een fles gin open had gemaakt.

5. Parc de Valmasque – Mougins

Dit is zo’n plek waar je denkt : “Hoe kan dit zo dichtbij de drukte liggen ?” Brede boswegen, zacht glooiend terrein en overal vijvers. Afstand en tijd bepaal je makkelijk zelf door de vele lussen, maar voor een relaxte namiddag is 5 km een mooi begin.

6. Cap Martin – Sentier des Douaniers

Een prachtig vlak kustpad tussen Menton en Roquebrune. De zee klotst letterlijk tegen de rotsen naast je. Ik vond het leuk dat er af en toe oude wachttorentjes opduiken – een beetje geschiedenis zonder dat het voelt als een museumwandeling.

7. Lac de Saint-Cassien – zuidelijke lus

Mooi alternatief als je even weg wilt van de zee. Het pad langs het meer is eenvoudig, deels schaduwrijk en perfect als je daarna wil peddelen of een terrasje pakken. Ik liep hier een korte 4 km-lus en had de indruk dat iedereen om me heen vooral kwam voor picknicks. Gelijk hebben ze.

8. Le Dramont – rondwandeling bij het rode gesteente

Ah, de rode rotsen van Estérel… ik blijf er naar staren. De route rond Le Dramont is verrassend toegankelijk, met kleine klimmetjes maar niks extreem. De vuurtoren en het uitzicht op Île d’Or (ja, die toren die lijkt op een stripverhaal) maken het extra speciaal.

9. Baou des Blancs – Vence (makkelijke variant)

De top zelf vergt meer inspanning, maar de lagere panoramapaden zijn goed te doen voor beginners. Je krijgt uitzicht over de hele vallei zonder dat je buiten adem raakt. Misschien wel mijn favoriete plek voor een rustige golden hour-wandeling.

10. Sentier botanique – Cap d’Agde (rand van de Côte d’Azur)

Oké, strikt genomen net buiten de “klassieke” Côte d’Azur, maar ik neem hem er toch bij. Het pad is eenvoudig, kort (± 3 km) en vol kleine plantenbordjes die zelfs iemand zonder botanische skills nieuwsgierig maken. Ik bleef steeds denken : “Oh dáár ruikt dit dus naar !”

Welke kies jij ?

Of je nu richting Nice, Antibes, Cannes of Menton gaat : er zit sowieso een wandeling tussen die past bij een relaxte vakantiedag. Persoonlijk vind ik het heerlijk om de kustpaden af te wisselen met iets rustigers in het binnenland – anders wordt het bijna té veel ansichtkaart.
Dus… welke route spreekt jou het meest aan ?
En als je nog een tip hebt die ik echt eens moet proberen, laat maar weten. Ik kom sowieso terug.

Voor wie zoekt naar dat perfecte trio makkelijk pad + leuke tussenstop + kindvriendelijke camping: er zijn echt pareltjes te vinden. Zelf heb ik een keer onverwacht goed geslapen (en dat zegt wat) op een plek die ik ontdekte via https://camping-eden.net, gewoon middenin een rustige groene vallei waar de kinderen de halve dag kikkers probeerden te spotten. Het klinkt misschien simpel, maar zo’n omgeving maakt een wereld van verschil wanneer je met jonge wandelaars onderweg bent.

Waarom eenvoudige routes vaak de beste keuze zijn

Kinderen hebben geen 20 kilometer nodig om zich stoer te voelen – soms is 3 km al een epische expeditie. En eerlijk, ik vind dat eigenlijk wel charmant. Hoe sneller ze succes ervaren, hoe groter de kans dat ze de volgende keer zelf hun wandelschoenen pakken. Vraag jezelf eens af : wat wil je dat je kinderen onthouden ? De afstand of de pretmomenten onderweg ?

Een goede familieroute heeft voor mij drie dingen : een duidelijk, niet te lang pad, iets leuks om te ontdekken (water, dieren, uitzicht, een rare boom… maakt niet uit) en genoeg spots om even te pauzeren. Vooral dat laatste redt vaak de sfeer, trust me.

Drie toegankelijke wandelroutes die bijna altijd scoren

1. Korte boslus met speelplek (2–4 km)

Deze vind je in heel Nederland, van de Utrechtse Heuvelrug tot Drenthe. Wat ik fijn vind : je loopt nooit ver van de parkeerplaats, dus als iemand ineens besluit dat vandaag écht niet zijn dag is… dan kun je gewoon terug. Vaak kom je onderweg een speelbos of houten klimtoestellen tegen. Kinderen vergeten dan prompt dat ze aan het wandelen zijn – ideaal.

2. Beekdal-wandelingen (3–6 km)

Routes langs laaggelegen beekjes zijn super toegankelijk : weinig hoogteverschil, veel schaduw, en altijd iets stromends waar kinderen eindeloos naar kunnen kijken. Eén van mijn favorieten was een pad waar libellen me letterlijk voorbij zoefden ; de kinderen liepen eerst te miepen en daarna te jagen op “de blauwe snelle”. Herkenbaar ?

3. Rondjes rondom meren of plassen (2–5 km)

Wanneer er water in de buurt is, stijgt de motivatie gegarandeerd. Je hebt uitzicht, vaak een strandje, en meestal horeca. Voor gezinnen vind ik vooral de routes fijn waar je niet steeds op kaart hoeft te checken waar je bent – gewoon het water volgen. Dat geeft rust, ook voor jezelf.

Hoe kies je een camping die echt werkt voor gezinnen die willen wandelen ?

Ik ben er door schade en schaterlach achter gekomen dat “kindvriendelijk” niet altijd hetzelfde betekent als “handig voor wandelaars”. Als je vooral wilt wandelen, let dan op drie dingen :

1. Ligging vlak bij een startpunt van een route
Niks zo vervelend als 25 minuten in de auto moeten voor een wandeling van 3 km. Een camping die direct aan of heel dicht bij een wandelnetwerk ligt, scheelt gedoe én gemopper.

2. Rustige plekken waar je ’s avonds kunt landen
Na een dag wandelen willen kinderen vaak nog spelen, maar jij wil misschien gewoon even een stoel, een kop thee en je voeten omhoog. Een camping waar beide kan – dat is goud.

3. Faciliteiten die het leven makkelijker maken
Een kleine winkel, schoon sanitair, misschien een zwembad. Ik dacht vroeger dat dit “luxe” was, maar nee hoor : het is gewoon praktisch wanneer je als gezin op pad bent.

Praktische tips om wandelen met kinderen éxtra leuk te maken

Maak het speels. Laat ze foto’s maken van dieren, geef ze een mini-opdracht (“zoek drie soorten bladeren”), of laat ze om de beurt gids zijn. Klinkt simpel, maar het werkt altijd beter dan : “We gaan nu even dóórlopen.”

Onderbreek de tocht bewust. Een snackstop om de 30–40 minuten houdt de energie hoog. Ik neem vaak druiven mee en iets knapperigs – het geeft meteen een mini-feestje onderweg.

Wees flexibel. Soms loopt het anders. Soms héél anders. Dan draai je terug, kies je een korter lusje of schuif je het plan een uur op. Ik heb geleerd dat dat geen mislukking is ; het is gewoon wandelen met kinderen.

Conclusie : kies slim, start klein en geniet van de chaos

Familiewandelen draait niet om prestaties, maar om samen buiten zijn zonder druk. Met de juiste route en een camping die het leven makkelijker maakt, wordt het echt een ervaring waar iedereen zin in krijgt. Misschien zelfs jij, op maandagochtend, wanneer je je koffie drinkt en denkt : “Zullen we komend weekend weer een klein rondje doen ?”

Waarom de juiste laagjes belangrijker zijn dan de perfecte jas

Franchement, de meeste mensen beginnen meteen over “de beste regenjas”, maar laat me eerlijk zijn : zonder goed laagjessysteem heeft zelfs een topjas het zwaar. Je kent misschien het klassieke 3-lagenprincipe, maar in de praktijk doen veel wandelaars maar wat. Katoenen shirtje, dikke fleece, regenjas erop… en na twintig minuten klam en zweterig. Herkenbaar ?

Persoonlijk zweer ik bij dit systeem :

1. Baselayer – licht, sneldrogend, synthetisch of merino. Merino is duurder, ja, maar ik heb eens drie dagen in de Alpen gelopen zonder dat het ging stinken… ik overdrijf niet.

2. Midlayer – meestal een fleece van 200 gram of een lichte synthetische isolatiejas. Agendatip : een te dikke fleece werkt zelden lekker. Je zweet je kapot in de stijgingen en koelt weer af zodra je stopt.

3. Shell – een regen- of windjas. Hier zit het meeste verschil, maar echt : een simpel model met 2,5-laags membraan doet het vaak al prima, zolang je realistische verwachtingen hebt.

Wind is de echte boosdoener (meer dan regen)

Veel beginners denken dat regen het ergste is, maar ik vind wind veel verraderlijker. Een buitje overleef je wel, maar een harde noordelijke wind op 1600 meter kan je dag volledig slopen. Heb je het ook wel eens gehad dat je lichaam prima warm was maar je armen en wangen aanvoelden alsof je ze in de diepvries had gelegd ?

Daarom heb ik bijna altijd een lichte winddichte jas bij me. Zo’n ding weegt soms maar 80 gram. Past in je broekzak. En het maakt echt een wereld van verschil. Als je één extra kledingstuk zou moeten toevoegen aan je standaarduitrusting : dit is ‘m.

Regen : kies je voor waterdicht, waterafstotend of “goed genoeg”?

Regenjassen zijn een mijnenveld. De ene noemt alles “waterdicht”, de andere heeft een tabel met cijfers die dingen zeggen als 10.000 mm of 28.000 mm. Klinkt ingewikkeld, maar eigenlijk is de vraag simpeler : hoe lang wil je droog blijven ?

Mijn ervaring :

• Waterafstotend: prima voor korte buien of zomerse hikes. Maar reken nergens op bij echte regen.
• 2,5-laags regenjas: de sweet spot voor de meeste mensen. Licht, betaalbaar, en goed genoeg voor 90% van de wandelingen.
• 3-laags jas: stevig, betrouwbaar, duur. Ik pak deze alleen in de bergen of als het echt een rotweer-dag wordt.

En ja, elke jas gaat ooit lekken bij de schouders door rugzakdruk. Helaas. Maar dat is normaal, niet jouw fout.

Broek : onderschat nooit wat een natte broek met je humeur doet

Ik heb ooit in de Dolomieten bijna vier uur doorgelopen met een natte spijkerbroek. Nooit meer. Echt nooit. Je wordt koud, je wordt chagrijnig, en het droogt simpelweg niet. Een sneldrogende wandelbroek is misschien het minst sexy kledingstuk ter wereld, maar het werkt.

In de herfst neem ik vaak een lichte regenbroek mee. Het is zo’n item dat je zelden gebruikt… tot het moment dat je het nodig hebt. En dan ben je zó blij dat je ‘m hebt.

Handschoenen, muts en buff : klein spul dat vaak het verschil maakt

Weet je wat me het meest heeft verrast toen ik meer ging wandelen ? Hoeveel warmte je verliest via je hoofd en handen. Je hoeft echt geen skihandschoenen mee te sleuren ; een simpel fleece-setje werkt al wonderen.

Een buff (die multifunctionele sjaal) vind ik misschien wel het beste stukje gear dat ik heb. Ik gebruik ‘m als nekwarmer, als hoofdband, als muts, soms zelfs als mini-handdoek. Het klinkt overdreven maar ik neem ‘m letterlijk overal mee naartoe.

Dus… wat is nu de outfit die altijd werkt ?

Als ik het moet samenvatten, zou ik zeggen :

• Baselayer die droogt en ademt
• Midlayer die niet te dik is
• Shell tegen regen en wind
• Sneldrogende broek
• Dunne winddichte jas (optioneel maar goud waard)
• Muts + handschoenen + buff

Niet spectaculair, maar betrouwbaar. En als je ooit op een grauwe herfstdag in de Eifel hebt gelopen terwijl de regen horizontaal langs je gezicht ging, dan weet je dat betrouwbaarheid echt goud is.

Jouw beurt : wat neem jij altijd mee ?

Vertel eens eerlijk : welk kledingstuk redt jouw hike standaard ? En heb je wel eens zo’n fout gemaakt – te koud, te nat, te veel gezweet – waarvan je denkt “dat nooit meer”? Ben benieuwd.